Dit is de Polo- en zwemclub Gorinchem. En zij organiseren ieder jaar een zwemwedstrijd. Onze wedstrijd ploeg had ook een uitnodiging gekregen. Het heeft wat voeten in aarde gehad om een team bij elkaar te krijgen, maar dit is uiteindelijk naar volle tevredenheid geluk, joepie.

Zo kwamen we nog 1 deelnemer te kort. Het was zelfs zover gekomen dat Martin (vader van Daphne en Elise) als reserve stond. Maar na enig aandringen van de jongste dames (Lisanne en Elise) bij Sander, is hij uiteindelijk overstag gegaan, waardoor we met 8 zwemmers en 3 ouders naar Gorinchem konden afreizen.

De wedstrijd was op 2 januari 2016. Met 3 auto’s ging de zwemkaravaan richting Gorinchem. En terwijl iedereen nog aan het bijkomen was van het oud en nieuw vieren. Lagen onze helden alweer in het water om de bijgekomen kilo’s van de oliebollen en appelflappen eraf te zwemmen.

Onze helden moesten zwemmen tegen ‘echte’ wedstrijdzwemmers, maar hebben het zeker niet onverdienstelijk gedaan. Wat houdt dat nu in ‘echte’ zwemmers? Onze helden trainen vaak op 10 minuten baantjes zwemmen, om daarbij zoveel mogelijk baantjes te zwemmen. De kunst is dan om zo gelijk mogelijk te blijven zwemmen. Bij onderlinge wedstrijden (tegen andere reddingbrigades) zwem je 4 of 5 x 10 minuten. Het mooiste is dan om iedere 10 minuten hetzelfde aantal baantjes te zwemmen. Bij deze wedstrijd moesten onze helden een duo maken en een ieder moest 2 baantjes sprinten (dus zo snel mogelijk heen en weer zwemmen). Was de ene heen en weer, dan ging daarna de partner heen en weer. En dit zo vaak en zo snel als je kan. Je snapt het al, dit vergt veel meer energie dan in je eigen tempo 10 minuten baantjes trekken. Onze helden hebben hier niet (vaak) voor getraind en het was voor sommige afzien. Maar ondanks dat zij laatste zijn geworden, was de achterstand zeker niet groot met de nummer 7 (er deden 8 teams mee). Daarbij waren de deelnemers bij de overige teams ouder dan 16/17 jaar en ons team had 2 dames van 13 en 14 jaar. Dus bravo team RB HIAmbacht!!

Voor ons als ouders, toeschouwers en puntentellers was dit een leuke wedstrijd om naar te kijken en de punten te tellen. De sfeer was goed en de aandacht voor de puntentellers was er zeer zeker. Er liep regelmatig iemand van de organisatie bij je langs om te horen of het nog goed ging. Het ging zelfs zo goed bij de baan die je aan het tellen was, dat niemand van de tellers wilden wisselen. De organisatie had namelijk bedacht dat we als teller moesten wisselen van baan om alert te blijven.

Met dank aan Monique en Ray werd ik met regelmaat voorzien van koffie en koek.

Na een voldaan gevoel van overwinning is het team om 23.30 uur richting huis gegaan om weer bij te komen van de 1e wedstrijd van het jaar 2016. Hopelijk volgen er nog veel meer dit jaar.

Iedereen was enthousiast na deze wedstrijd en hopelijk is iedereen dat volgend jaar weer, zodat we weer met een team naar Gorinchem kunnen afreizen.

 

Tot de volgende wedstrijd,

Marjoke

PCG cup in Gorinchem